منتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتین . [ م ِ ] (ع ص ) ناخوش بوی . ج، مناتین . (منتهی الارب ). بدبوی . ناخوش بوی . ج، مناتین . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به مناتین شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتین . [ م ِ ] (ع ص ) ناخوش بوی . ج، مناتین . (منتهی الارب ). بدبوی . ناخوش بوی . ج، مناتین . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به مناتین شود.