منجذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

منجذ. [ م ُ ن َج ْ ج َ ] (ع ص ) مرد آزموده ٔ استوارشده به آزمایش امور و سختی و رنج دیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).