منهام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

منهام . [ م ِ ] (ع ص )ناقة منهام ؛ شتر ماده که به راندن زود راه رود. ج، مناهیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).