منهدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منهدن . [ م ُ هََ دِ ] (ع ص ) سست گردانده از قصد خود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه در عزم خود سست میگردد. (ناظم الاطباء). رجوع به انهدان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منهدن . [ م ُ هََ دِ ] (ع ص ) سست گردانده از قصد خود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه در عزم خود سست میگردد. (ناظم الاطباء). رجوع به انهدان شود.