منهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منهک . [ م ُ هََ ک ک ] (ع ص ) پیوندهای گشاده شونده وقت ولادت . (آنندراج ). پیوندهای زن که در هنگام ولادت گشاده شده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ شتر بر زمین چسبنده وقت فروخفتن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ مست شونده . (آنندراج ). مست شده از شراب . (ناظم الاطباء). رجوع به انهکاک شود.