منهی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ یّ) [ ع. ] (اِمف.) نهی کرده شده، باز داشته.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خبردهنده، آگاه کننده. ج. منهیان.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ یّ) [ ع. ] (اِمف.) نهی کرده شده، باز داشته.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خبردهنده، آگاه کننده. ج. منهیان.