منوچهری | دیوان اشعار | قصاید و قطعات | شماره ۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
میبر کف من نه که طرب را سبب اینست آرام من و مونس من روز و شب اینست تریاق بزرگست و شفای همه غمها نزدیک خردمندان میرا لقب اینست بیمینتوان کردن شادی و طرب هیچ زیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست معجون مفرح بود این تنگدلان را مر بیسلبان را به زمستان سلب اینست ای آنکه نخوردستی میگر بچشی زان سوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست میگیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواه اینست کریمی و طریق ادب اینست