مه رخ

مه رخ . [ م َه ْ رُ ] (ص مرکب ) ماه رخ . که دارای رخساری چون ماه است . ◄ مجازاً، زیبا. خوب روی : از مه رخ من شدی خبرپرس ها مه رخ مهربانم این است . نظامی . ساقی چو یار مه رخ واز اهل راز بود حافظ بخورد باده و شیخ و فقیه هم . حافظ.