مه پاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ رِ) (ص مر.) زیبا، زیبارو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ رِ) (ص مر.) زیبا، زیبارو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مه پاره . [ م َه ْ رَ / رِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) ماه پاره . ◄ کنایه از زن زیبا. زیباروی : از این مه پاره ای عابدفریبی ملایک سیرتی طاوس زیبی . سعدی . مه پاره به بام اگر برآید که فرق کند که ماه یا اوست . سعدی (ترجیعات ). آن پریزاده که مه پاره و دلبند من است کس ندانم که به جان در طلبش پویان نیست . سعدی (طیبات ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه
نام فارسی