مها
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مها. [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مهاة. (اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به مهاة شود.
مها. [ م َ / م ُ ] (اِ) سنگی است مانند بلور و بعضی گویند بلور است . (برهان ). بلور. (دهار) (مهذب الاسماء). کوارتز متبلور را گویند که به نام بلور سنگ نیز مشهور است . سنگی است که از نواحی روم و صعید مصر خیزد، سفید و شفاف مانند بلور و بسیار صلب و مثل سنگ آتش زنه، آتش از او ظاهر می گردد. و در خون گرم حل می شود. و در جایی که مغنیسا به هم می رسد او نیز یافت شود و قسمی از آن غیرشفاف و از او صلب تر و شبیه به نمک سنگ می باشد و آن را کوبیده و ظروف می سازند و او غیر حجر سلوان است . (از تحفه ٔ حکیم مؤمن ). و رجوع به همان مأخذ شود. ◄ یاقوت کبود .
مها. [ م ِ] (ص ) بزرگ . (برهان ). کلان و بزرگ . (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه