مهاجر

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجرت کننده آن که از وطن خود هجرت کرده در جایی دیگر مسکن گیرد.<br>

(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجرت کننده آن که از وطن خود هجرت کرده در جایی دیگر مسکن گیرد.

مهاجر. [ م َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ هجر. (ناظم الاطباء). مواضع و جایگاههای هجرت . (از اقرب الموارد). ◄ فحش و سخنهای زشت . (ناظم الاطباء).

مهاجر. [ م ُ ج ِ ] (اِخ ) لقب رجالی محمدبن ابراهیم است . (ریحانة الادب ). رجوع به محمدبن ابراهیم شود.

مهاجر. [ م ُ ج ِ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ. والی یمامه بود در روزگار ابوبکر. (از عیون الاخبار ج ١ ص ١٧٧).

رحیل، کوچنده، کوچ‌کننده، کوچ‌گر، هجرت‌کننده، مسافر (متضاد: مقیمصفت) اشغالگر، حمله‌ور، متهاجم، یورشگر خشونت‌طلب (متضاد: مدافع)

کوچنده، دور از میهن، خانه رها، بوم رها