مهبار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهبار. [ م َ ] (نف مرکب ) بارنده ٔ ماه . چیزی که از آن ماه بارد. ◄ کنایه از روشن و درخشان : هم ماه بارد از لب خندانش هم مهر ریزد از کف مهبارش . ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص ٢٠٩).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهبار. [ م َ ] (نف مرکب ) بارنده ٔ ماه . چیزی که از آن ماه بارد. ◄ کنایه از روشن و درخشان : هم ماه بارد از لب خندانش هم مهر ریزد از کف مهبارش . ناصرخسرو (دیوان چ تقوی ص ٢٠٩).