مهجع
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.
(مِ جَ) [ ع. ] (ص.) ۱- غافل. ۲- احمق، گول.
(مُ جِ) [ ع. ] (ص.) آن که گرسنگی را تسکین دهد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.
(مِ جَ) [ ع. ] (ص.) ۱- غافل. ۲- احمق، گول.
(مُ جِ) [ ع. ] (ص.) آن که گرسنگی را تسکین دهد.