مهر شکستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهر شکستن . [ م ُ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب )مهر برداشتن . باز کردن و گشودن چنانکه سر نامه یا سر خم و غیره . فک . فکاک . (ترجمان القرآن ) : آن شرابی که ز کافور مزاج است در او مهر بشکسته بر آن پاک و گوارنده شراب . ناصرخسرو. ◄ دوشیزگی بردن . مهر برداشتن .