مهرآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرآباد. [ م ِ ] (اِخ ) قریه ای در سیزده فرسنگی شرقی شیراز. (فارسنامه ٔ ناصری ).
مهرآباد. [ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان باغان بخش شیروان شهرستان قوچان، واقع در ٩هزارگزی شمال خاوری شیروان و سر راه شوسه ٔ عمومی قوچان به شیروان . محصول آن غلات و انگور و میوه . شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
مهرآباد. [ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان درزآب بخش حومه و ارداک شهرستان مشهد، واقع در ٣٠هزارگزی شمال غربی مشهد و ٥هزارگزی شمال راه شوسه ٔ مشهد به قوچان . سکنه ٔ آن ١٣٣ تن . محصول آن غلات و چغندر و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).