مهرافروز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرافروز. [ م ِ اَ ] (نف مرکب ) فروزنده و روشن کننده ٔ مهر. که خورشید از آن نور گیرد. که به خورشید فروغ دهد : بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز را دامی به راهی می نهم مرغی به دامی می زنم . حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرافروز. [ م ِ اَ ] (نف مرکب ) فروزنده و روشن کننده ٔ مهر. که خورشید از آن نور گیرد. که به خورشید فروغ دهد : بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز را دامی به راهی می نهم مرغی به دامی می زنم . حافظ.