مهرجوینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرجوینده . [ م ِ جو ی َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) مهرجوی . دوستی خواهنده . طالب محبت . محبت و دوستی و صفا خواهنده : سخنها چو بشنید از اردشیر همه مهرجوینده و دلپذیر. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرجوینده . [ م ِ جو ی َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) مهرجوی . دوستی خواهنده . طالب محبت . محبت و دوستی و صفا خواهنده : سخنها چو بشنید از اردشیر همه مهرجوینده و دلپذیر. فردوسی .