مهردهان

مهردهان . [ م ُ دَ ] (ص مرکب ) روزه دار. صایم . مهردهانان ؛ روزه داران . (برهان ). ◄ خاموش . ساکت . و رجوع به ترکیب مهر دهان ذیل مهر شود.