مهستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهستی . [ م َ س ِ / م َ هَِ ] (اِ مرکب ) مخفف ماه ستی (ستی مخفف عربی سَیِّدَتی ). ماه خانم . ماه بانو. ◄ از نامهای ایرانی : داشت زالی به روستای تکاو مهستی نام دختری و سه گاو. سنائی . ستی و مهستی را بر غزلها شبی صد گنج بخشی در مثلها. نظامی . دختر اندر شکم پسر نشود مهستی را که دل پسر خواهد. سعدی .