مهففة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهففة. [ م ُ هََ ف ْ ف َ ف َ ] (ع ص ) لاغرمیان باریک شکم سبکروح . مهفهفة. (منتهی الارب ).
مهففة. [ م ُ هََف ْ ف َ ف َ ] (اِخ ) مشرعه ٔ مهففة؛ نام محلی است میان شیراز و شیرجان . آن منزل دهم و یازدهم است از شیراز.رجوع به مشرعه شود. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٦٢).