مهین
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مِ) (ص نسب.) بزرگتر، بزرگترین.
(مَ) (ص نسب.) ۱- منسوب به ماه. ۲- نامی است از نامهای زنان.
(~.) [ ع. ] (ص.) ۱- سست، ضعیف. ۲- خوار، زبون.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مِ) (ص نسب.) بزرگتر، بزرگترین.
(مَ) (ص نسب.) ۱- منسوب به ماه. ۲- نامی است از نامهای زنان.
(~.) [ ع. ] (ص.) ۱- سست، ضعیف. ۲- خوار، زبون.