مواعسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مواعسة. [ م ُ ع َ س َ ] (ع اِمص ) نوعی از رفتار شتر. (منتهی الارب ). نوعی از رفتار شتر که گردن را بکشد و گامها را فراخ گذارد. (ناظم الاطباء). گردن یازیدن اشتر در رفتن به شتاب . (از المصادر زوزنی ).
مواعسة. [ م ُ ع َ س َ ] (ع مص ) بر ریگ نرم و دشوارگذار رفتن . ◄ برابری و نبرد کردن در رفتن و رفتار به شب . ◄ به شب رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).