مواقذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مواقذ. [ م َ ق ِ ] (ع اِ) ج ِ موقذ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ موقذ به معنی طرف اندام همچو شتالنگ و زانو و آرنج و دوش . (آنندراج ). و رجوع به موقذ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مواقذ. [ م َ ق ِ ] (ع اِ) ج ِ موقذ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ موقذ به معنی طرف اندام همچو شتالنگ و زانو و آرنج و دوش . (آنندراج ). و رجوع به موقذ شود.