مواقعه

(مُ قَ عَ یا قِ ع) [ ع. مواقعة ]<BR>۱- (مص ل.) جنگ کردن با کسی.<BR>۲- جماع کردن.<BR>۳- (اِمص.) حرب، ستیزه.<BR>۴- جماع، آمیزش.<br>

(مُ قَ عَ یا قِ ع) [ ع. مواقعه ] ۱- (مص ل.) جنگ کردن با کسی. ۲- جماع کردن. ۳- (اِمص.) حرب، ستیزه. ۴- جماع، آمیزش.

مواقعه . [ م ُ ق َ ع َ / ق ِ ع ِ ] (از ع، اِمص ) مواقعة. مواقعت . نبرد و پیکار. (ناظم الاطباء). حرب : ابوالفضل هروی منجم با مؤیدالدوله مواضعه کرده بود که در آن مواقعه صبر می کند تا مریخ به درجه ٔ هبوط رسد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٧٠). خبر مواقعه ٔ ایشان به سلطان رسید. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٠٥). بهاءالدوله لشکری به مواقعه ٔ او فرستاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣١٤). - مواقعه کردن ؛ جنگ کردن . جنگیدن . به حرب پرداختن . نبرد کردن . رزمیدن . (از یادداشت مؤلف ). ◄ آرمیدن با زن . آمیزش . مقاربت . مجامعت . مواقعت . مباضعت . مباشرت . مضاجعت . جماع . وقاع . مباضعه . بضاع . نزدیکی . آرامش . آرامش با... صحبت . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به مواقعة و مجامعت شود.

پیکار، جنگ، حرب، ستیز، غزوه، کارزار جنگ کردن، پیکار کردن آمیزش، جماع جماع کردن، مخالطت کردن، آمیزش کردن