موالفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موالفة. [ م ُ ل َ ف َ ] (ع مص ) با کسی الفت گرفتن . (منتهی الارب ). ولاف . (منتهی الارب ). الفت گرفتن و خوی کردن با کسی . (ناظم الاطباء). الف گرفتن . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به موءالفت و موءالفة شود. ◄ نزدیک شدن به کسی یا به چیزی . (منتهی الارب ). متصل شدن به کسی و نزدیک گردیدن به او. (ناظم الاطباء). باکسی پیوستن . (دهار) (المصادر زوزنی ) (آنندراج ). ◄ نسبت کردن خود را به کسی یا به چیزی . (منتهی الارب ). نسبت کردن خود را به کسی . (ناظم الاطباء). ◄ با هم آمدن قوم برابر. (منتهی الارب ).