مواکلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مواکلة. [ م ُ ک َ ل َ ] (ع مص ) لغتی است ردی در مؤاکلة. (ناظم الاطباء). رجوع به مؤاکلة شود. ◄ به دیگری کار گذاشتن و اعتماد کردن . (منتهی الارب ). بر یکدیگر اعتماد کردن . (مجمل اللغة) (دهار). بر یکدیگر کار گذاشتن و اعتماد کردن . (آنندراج ). با یکدیگر اعتماد کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بد و سست رفتن ستور. (منتهی الارب ) (آنندراج ). وکال . (منتهی الارب ). رجوع به وکال شود.