موبق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) [ ع. ] (اِفا.) هلاک کننده، مهلک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) [ ع. ] (اِفا.) هلاک کننده، مهلک.
(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جای هلاکت. ۲- وعده گاه، میعاد. ۳- زندان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موبق . [ ب ِ ] (ع ص ) مُهلِک . (یادداشت مؤلف ).
موبق . [ م َ ب ِ ] (اِخ ) وادیی است در دوزخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نام وادیی در دوزخ . (ناظم الاطباء).
موبق . [ م َ ب ِ ] (ع مص ) هلاک گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). وبوق . (منتهی الارب ).