موته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موتة. [ ت َ ] (ع اِمص، اِ) بیهوشی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ صرع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نوعی از جنون . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نوعی است از دیوانگی . (مهذب الاسماء). دیوانگی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دیوانگی و جنون . (ناظم الاطباء).
موتة. [ م َ ت َ ] (ع اِ) یک بار مردن . (ناظم الاطباء).
موته . [ ] (هندی، اِ) به هندی سعد است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رجوع به سعد شود.