مودح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مودح . [ دِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ایداح . فروتن و مطیع و فرمانبردار. (ناظم الاطباء). فروتنی کننده و گردن دهنده به فرمان . ◄ شتران خوشحال و فربه . (آنندراج ). ◄ قچقار بازایستاده از گشنی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).