مورس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مورس . [ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ایراس . (منتهی الارب ). ◄ وارس . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب، ماده ٔ ورس ). و رجوع به ایراس و وارس شود. ◄ درخت برگ آورنده . ◄ جای اسپرکناک . (آنندراج ) (از منتهی الارب ).
مورس . [ م ُ وَرْ رَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از توریس . مورسة.به ورس رنگ کرده . (یادداشت مؤلف ). رنگ شده به گیاه ورس . (ناظم الاطباء). به ورس رنگ کرده . (از منتهی الارب، ماده ٔ ورس ). جامه ٔ رنگ کرده به ورس . (آنندراج ).