مورم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مورم . [ م َ رِ ] (ع اِ) روییدنگاه دندان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
مورم . [ م ُ وَرْ رَ ] (ع ص ) آماسیده و ورم کرده . (ناظم الاطباء). ◄ مرد آگنده اندام . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).