موروث گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موروث گاه . [ م َ ] (اِ مرکب ) این ترکیب در بیت ذیل از مسعودسعد آمده است به معنی محلی موروث، ملک موروث، جائی که به ارث رسیده باشد : ترا هندوستان موروث گاه است که از خلقت زمستانش بهار است . مسعودسعد (دیوان ص ٤٩).