موزوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موزوله . [ م ُ زُ ل ِ ] (اِخ ) مقبره ای که ملکه ٔ کاریه برای شوهر خود موزول در هالیکارناس پایتخت کاریه ساخت که از حیث بنا و تزیینات یکی از عجایب هفتگانه عالم قدیم گردید. (از ایران باستان ج ٢ ص ١١٨٥). اکنون در اروپا مقبره را موزول گویند بطور عموم .