موشم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موشم . [ ش ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ایشام . جایی که آغاز در برآوردن گیاه می کند. (ناظم الاطباء). مرعی موشم ؛ چراگاهی که گیاهان آن رسیده باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ موی سفید افزون شونده . ◄ عیب ناک کننده ٔ ناموس کسی را. عیب کننده و دشنام دهنده . (از اقرب الموارد). دشنام دهنده . ◄ برق اندک درخشنده . (آنندراج ). ◄ نگرنده . (آنندراج ).
موشم . [ م ُ وَش ْ ش َ ] (ع ص ) جای گیاه ناک . (ناظم الاطباء).