موظوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موظوب . [ م َ ] (ع ص ) مردی که بر مال وی حوادث روزگار نوبت به نوبت رسیده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موظوب . [ م َ ] (ع ص ) مردی که بر مال وی حوادث روزگار نوبت به نوبت رسیده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).