موغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موغان . (اِخ ) دهی است از دهستان چادگان بخش داران شهرستان فریدن . واقع در ١٥ هزارگزی جنوب داران با ٣٨٩ تن سکنه . آب آن از رودخانه و راه آن ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
موغان . (اِخ ) نام شهر و ولایت مغان . (ناظم الاطباء). نام شهری است در آذربایجان . گویند دشتی و صحرایی دارد در نهایت صفا و نزهت و خرمی . موقان . (از برهان ) : چون فصل زمستان بود به موغان رفتند. (تاریخ جهانگشای جوینی ). و رجوع به مغان و نیز فهرست تاریخ مغول و حبیب السیر و جامعالتواریخ رشیدی و نزهةالقلوب شود.