موفق گرداندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موفق گرداندن . [ م ُ وَف ْ ف َ گ َ دَ ] (مص مرکب ) موفق گردانیدن . موفق کردن . توفیق دادن . توفیق بخشیدن : آن که مددکار باشد او را در همه ٔ کارهاش و موفق گرداند او را در همه ٔ عزیمتهاش . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١٣). و رجوع به موفق کردن شود.