موقوع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موقوع . [ م َ ] (ع ص ) سم تنک و تیز شده از سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ شمشیر یا کارد تیزکرده به فسان . (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موقوع . [ م َ ] (ع ص ) سم تنک و تیز شده از سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ شمشیر یا کارد تیزکرده به فسان . (آنندراج ).