مولده

مولده . [ ل ِ دَ ] (ع ص، اِ) (اصطلاح پزشکی )یکی از هشت خادم نفس نباتی است . (یادداشت مؤلف ).

مولده . [ م ُ وَل ْ ل ِ دَ ] (ع ص، اِ) (اصطلاح پزشکی ) نزد طبیبان از قوتهای تن است . یکی از سه قوه ٔ نباتیه . و آن دو دیگر غاذیه و نامیه است . قوه ای است که در جسم هرچه لطیف تر باشد آن را جمع کند تا از آن مجموع مثل آن جسم حاصل کند، چنانکه در نبات، تخم، و در حیوان نطفه . (یادداشت مؤلف ). قوتی است که از خون تحصیل منی کند و آن را مستعد قبول صورت انسانی و غیره کند. (غیاث ). یکی از چهار قوه ٔ مخدومه ٔ طبیعیه و آن به مغیره ٔ اول معروف است و خود قوه ای است که منی را از خون می گیرد. (از تذکره ٔ ضریر انطاکی ج ١ ص ١٣). - خیال مولده ؛ تصور زاینده .

مولده . [ م ُ وَل ْ ل َ دَ / دِ ] (از ع، ص ) تولیدکرده شده . ◄ لغت ازنودرآورده و تازه پیداشده . (ناظم الاطباء).