مولد
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ لِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زادگاه. ۲- هنگام زادن. ج. موالد.
(مُ وَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) تولید کننده، زاینده.
(مُ وَ لَّ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- تولید شده، زاییده. ۲- پدید آورده. ۳- شخص عجمی که در عرب پرورش یافته. ۴- کلام ساخته و بر بافته. ۵- لغت عجمی که عرب در کلام استعمال کند. ۶- لغتی که قدمت استعمال ندارد، مستحدث. ج. (برای کسان) مولدین.