مونوترم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مونوترم . [م ُ نُت ْ رِ ] (فرانسوی، اِ) از: مونو، تک (از مونوس یونانی ) + ترم، مخرج، ماتحت (از ترمای یونانی ). به جانوران پستانداری اطلاق می شود که مانند خزندگان یا پرندگان دارای سوراخ مخرجی و تناسلی واحد می باشند ولی بچه زا هستند، از آن جمله اند اکیدنه و اورنی تورنک (که مرحوم دهخدا این دومی را «اردک پوز» نامیده اند شباهت را). این جانوران که در استرالیا می زیند دارای پوزه یا منقاری از جنس شاخ و دهانی بدون دندان می باشند و بدن آنها از پشم یاتیغ پوشیده شده است و نوزاد خود را نیز شیر دهند.