موهبة

موهبة. [ م َ هََ / هَِ ب َ ] (ع اِمص، اِ) بخشش . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (دهار). دهش . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). موهبت . آنچه ببخشند. ج، مواهب . (مهذب الاسماء) : احسن اﷲ حفظک و حیاطتک و امتع امیرالمؤمنین بک و بالنعمة الجسیمة و المنحة الجلیلة و الموهبة النفیسة فیک و عندک . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٢٩٨).و یری أن ّ الموهبة لدیه فیهما سابغة. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٢٩٩). ◄ (اِ) ابر که هرجا بارد.(منتهی الارب ). ◄ مغاکی در کوه که آب در وی گرد آید. ج، مواهب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ آبگیر کوچک . ج، مواهب . (منتهی الارب ).