موکشان

موکشان . [ ک َ / ک ِ ] (ق مرکب ) بردن کسی به زور و غلبه با گرفتن و کشیدن موی او.کشیدن موی کسی و بردن او را. (از یادداشت مؤلف ). - موکشان آوردن ؛ کسی را در حال کشیدن موی سر به جایی آوردن و کشاندن . کنایه است از کشیدن و بردن کسی با خشم و قهر و غلبه : دشمنش آمد برون از پوست چون موی از خمیر ور نمی آید سپهرش موکشان می آورد. سلمان ساوجی . و رجوع به ترکیب موکشان کشیدن شود. - موکشان کشیدن (کشاندن ) کسی ؛ گرفتن موی سر کسی و او را به زور و قهر و غلبه بردن : پَرّ و بال ما کمند عشق اوست موکشانش می کشد تا کوی دوست . مولوی . جبرئیلش می کشاند موکشان که برو زین خلد و زین جوق خوشان . مولوی . و رجوع به ترکیب موکشان آوردن شود.