موی تراشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موی تراشی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) صفت و شغل موی تراش . (یادداشت مؤلف ). عمل تراشیدن و ستردن موی کسی . (از ناظم الاطباء). - قلم موی تراشی ؛ قلم که بدان موی ابرو یا پیشانی و صورت زنان را بسترند.موچین . (از یادداشت مؤلف ).