موی ریختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موی ریختن . [ ت َ ] (مص مرکب ) مو ریختن . ریختن موی سر و صورت انسان . ریختن موی تن جانوران . ریختن موی بر اثر پیری یا بیماری . (از یادداشت مؤلف ) : از دهان تو همی آید فژاک پیر گشتی ریخت مویت از هباک . طیان . ◄ ترسیدن . هراسیدن . سخت واهمه داشتن از کسی . ترس داشتن از کسی . (یادداشت مؤلف ).