موین

موین . [ مو ی ِ ] (ص نسبی ) منسوب به مو و شعر. (ناظم الاطباء). مویی . مویینه . مویین . (از یادداشت مؤلف ). به معنی مویین باشد. (آنندراج ). و رجوع به مویین و مویی شود.

موین . [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین، واقع در ٧هزارگزی راه عمومی تاکستان با ٥١٠ تن جمعیت . آب آن از قنات و راه آن ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).