مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ

مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ تعبیر به «مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ» (چیزى که به آن علم ندارى) اشاره به منطقى نبودن شرک است; چون اگر واقعاً شرک صحیح بود، دلیلى بر آن وجود داشت، و به تعبیرِ دیگر، جایى که انسان علم به چیزى نداشته باشد، باید از آن پیروى نکند، چه رسد به این که علم به بطلان آن داشته باشد.(9)