مَشْحُون

الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ «مَشْحُون» از مادّه «شحن» (بر وزن صحن) به معناى پر کردن است; و گاه به معناى مجهز ساختن، نیز آمده. و «شحناء» به عداوتى گفته مى شود که تمام وجود انسان را پر کند. و منظور در اینجا این است که، آن کشتى مملوّ از نفرات و همه وسائل بود و کمبودى نداشت. و در سوره «یس» اشاره به این است که نه تنها خودشان بر کشتى سوار مى شوند، بلکه مال التجاره و وسائل مورد نیاز آنها، نیز با آن حمل و نقل مى گردد.(35)