مَمْدُود

وَجَعَلْتُ لَهُ مَالاً مَّمْدُوداً «مَمْدُود» از مادّه «مَدّ» در اصل به معناى «کشیده» است که در اینجا ناظر به گستردگى، حجم اموال او یا کشش از نظر زمان و یا از نظر مکان است. بعضى گفته اند: اموال او (ولید) به قدرى گسترده بود که در فاصله مکّه و طائف شتران بسیار و اسب هاى فراوان و مستغلات زیاد داشت. و بعضى گفته اند: باغ ها و مزارعى داشت که غلات یکى تمام نشده دیگرى مى رسید، به علاوه داراى صدهزار دینار طلا بود، و همه این معانى در کلمه «مَمْدُود» جمع است.(23)