مُبْلس

إِذا هُمْ فِیْهِ مُبْلِسُونَ «مُبْلس» از مادّه «ابلاس»، در اصل به معناى اندوهى است که از شدت ناراحتى به انسان دست مى دهد، و از آنجا که چنین اندوهى انسان را به سکوت دعوت مى کند، مادّه «ابلاس» به معناى سکوت و بازماندن از جواب نیز به کار رفته، و از آنجا که در شدائد، انسان از نجات خود مأیوس مى شود، این ماده، در مورد یأس، نیز به کار رفته است، و نامگذارى «ابلیس» به این نام به خاطر همین معناست که مأیوس از رحمت خدا است.(16)